WOJCIECH JACOBSON W ALEI ŻEGLARZY W NOWYM WARPNIE

   W sobotę, 18 sierpnia br. w Nowym Warpnie odsłonięto w Alei Żeglarzy dwie tablice mosiężne poświęcone sławnym polskim żeglarzom. Na jednej z nich widnieje nazwisko jachtowego kapitana żeglugi wielkiej Wojciecha Jacobsona, na drugiej natomiast kapitana Bolesława Kowalskiego.

Symbolicznego odsłonięcia tablic dokonali kapitanowie w obecności burmistrza Nowego Warpna – Władysława Kiragi. Płyty wykonał artysta plastyk Romuald Wiśniewski z Gościna, a modele do odlania przygotował szczeciński rzeźbiarz Bohdan Ronin-Walknowski, a przy tym Sztorman Szczecińskiej Mesy Kaprów Polskich Bractwa Wybrzeża. Obecnych  było również sześciu Braci z Mesy Szczecińskiej w tradycyjnych kapeluszach Bractwa.

Kapitan Wojciech Jacobson, urodzony w 1929 r. w Toruniu, z wykształcenia mgr inż. chemii, żeglarstwo uprawia w wielorakich formach – regaty, turystyka, rejsy szkoleniowe, wyprawy. Pływał zarówno na jachtach mieczowych, balastowych, jak i na dużych żaglowcach. Jako instruktor prowadził szkolenia na kursach, obozach i w rejsach. Szkolił również obcokrajowców w Centralnym Ośrodku w Trzebieży, a także za granicą – w Libii i na pokładach żaglowców „Pogoria” i „Concordia”. Od 1965 roku jest kapitanem jachtowym, przepłynął ponad 260 tysięcy mil morskich.

Wojciech Jacobson ma w swoim dorobku szereg  nagród związanych z żeglarstwem. Srebrny sekstans otrzymał dwukrotnie w latach 1985 i 1988, uhonorowano go także nagrodą Grotmaszta Bractwa Kaphornowców (1989) oraz medalem Derek Zavitz Memorial Award (1998) przyznawanym przez kanadyjskich studentów osobom, których postawa uznana została za godna do naśladowania. Jest członkiem Bractwa Wybrzeża (cyfra 44) oraz członkiem honorowym Polskiego Związku Żeglarskiego i Akademickiego Związku Sportowego. W marcu 2010 r. otrzymał w Gdańsku nagrodę „Conrad – indywidualności morskie”. W roku 2011 został uhonorowany tytułem Ambasadora Szczecina.

Poniżej ciekawsze rejsy i wyprawy kapitana Wojciecha Jacobsona:
1973 – 1974 – wyprawa jachtem „Maria” ze Szczecina do Peru, udział w pierwszej fazie rejsu dookoła świata Ludomira Mączki. Na ich szlaku były Wyspy Morza Karaibskiego i wypady lądowe na Wyżynę Gujańską do Canaimy i Salto Angel oraz w Andy.
1976 – rejs atlantycki w ramach Operacji Żagiel  ze Szczecina do USA na pokładzie „Poloneza” z kapitanem Krzysztofem Baranowskim oraz powrót do kraju pod żaglami na „Darze Pomorza”
1980 – we wrześniu przeprowadził historyczny jacht „Dal” ze Szczecina do Gdyni i potem do Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Był to ostatni rejs tego jachtu.
1983 – 1984 – powraca na jacht „Maria” kończący rejs dookoła świata. Żegluga wzdłuż wybrzeża  Ameryki Południowej do Francji przez Urugwaj, Brazylię i Gujanę Francuską z wypadem rzeką Comte do wioski Homongów w dżungli gujańskiej.
1984 – 1985 – przeprowadza w 7-miesięcznym rejsie jacht „Vagabond 2” z Francji do Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie.  Towarzyszą mu córka i Ludomir Mączka.
1985 – 1988 – bierze udział w rejsie arktycznym na jachcie „Vagabond 2” organizowanym przez Polaka z Francji Janusza Kurbiela. Celem było pierwsze pokonanie Przejścia Północno-Zachodniego Northwest Passage małym jachtem na trasie z zachodu na wschód. W tym okresie spędza kilka miesięcy we wioskach Inuitów – Eskimosów.
1988 – przejmuje prowadzenie jachtu „Vagabond -2” i wraz z Ludomirem Mączką kończą rejs arktyczny. Powrót we dwóch z Grenlandii do Francji w ciężkich warunkach sztormowych.
1988 – 1999 – rozpoczyna i kontynuuje w różnych okresach żeglowanie z Kanadyjską Szkołą pod Żaglami, jako oficer na żaglowcach „Pogoria” i „Concordia”.  Rejsy po wszystkich oceanach świata, w tym przejście Cieśniny Magellana oraz Przylądka Horn i zamknięcie kręgu wokół obu Ameryk.. Postoje w rzadko odwiedzanych miejscach, jak Wyspy Saint Paul i Chagos na Oceanie Indyjskim, Wyspa Wielkanocna, Pitcairn, Palmyra, Galapagos oraz wiele innych archipelagów na Pacyfiku.

Kapitan Bolesław Kazimierz Kowalski, urodzony Lublinie 4 marca 1928 r. Studia prawnicze odbył na Uniwersytecie Wrocławskim. Żeglarstwo rozpoczął uprawiać w 1945 r.. Stopień jachtowego kapitana żeglugi wielkiej uzyskał w 1957 r.  Posiada także stopień kapitana motorowodnego, sternika lodowego, sędziego klasy państwowej i instruktora żeglarstwa. Jest członkiem i założycielem Mesy Kaprów Polskich Bractwa Wybrzeża z cyfrą 1. Przyjęty do Bractwa w Chile w roku 1966.

Rejsy szkoleniowe i pionierskie wyprawy (pierwszy samotny rejs po II wojnie światowej w Polsce na jachcie „Sawa” w 1961 r. ze Szczecina do Gdyni), działalność szkoleniowa, organizacyjna i publicystyczna są kanwą dokonań kapitana Bolesława Kowalskiego.
W okresie od 21.12.1959 r. do 16.08.1960 r. zorganizował i prowadził pierwsza polską wyprawę żeglarską o charakterze naukowo-badawczym na Morze Czerwone i Śródziemne na jachcie „Dar Opola”. W rejsie tym przebył 8.055 mil morskich.  Organizuje i prowadzi kolejną wyprawę naukową wokół kontynentu Ameryki Południowej na s/y „Śmiały w okresie od 2.11.1965 r. do 20.07.1966.  W rejsie tym przebył 22.891 Mm.

Poczynając od roku 1989 realizuje swoje marzenie, tj. przebudowuje na jacht wyeksploatowany dębowy kuter. Powstaje s/y „Radwan”. Żegluje na nim w latach 1993-1998 – głównie po Morzu Śródziemnym. 

Za swoją działalność na rzecz żeglarstwa otrzymał wiele odznaczeń i nagród: Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego (1966), Zasłużony Pracownik Morza  - srebrna (1969), Złota Odznaka 50-lecia Yacht Klubu P:olski (1974),La Hermandad de la Costa de Chile, Kawaler tytułu „Gentil Hombre de Mar” (1998), Medal „Za szczególne zasługi dla żeglarstwa polskiego” (1999), Medal Bractwa Wybrzeża (2001), Kwaler Kaperskiego  Topora Bojowego
(2002), Laureat Międzynarodowej Nagrody Bałtyckiego Bractwa Żeglarzy „Conrad – indywidualności morskie” (2003).

Kapitanom składamy gratulacje !

kpt. Janusz Charkiewicz


 
Początek strony